Discussie: Ons liefdesverhaal

Ons liefdesverhaal

Er was eens heel, heel lang geleden een vertelling die door moeders voor hun kinderen in bed voorlazen.
Een liefdesverhaal van mij en mijn geliefde, we leefden samen in een nederig huisje op heuveltje. Om ons huis heen hebben we alle soorten bloemen gepoot, het huisje is omcirkeld door groene velden.
Overdag verbouwden we de velden met liefde en we droomde voor een goede oogst en in de avonduren na onze maaltijd gingen we naar de veranda in een schommelstoel zitten.

Omarmd zaten we uren van de sterren te genieten, we deelden ons dromen met elkaar.
Nu en dan legde mijn geliefde haar hoofd op mijn schouder, terwijl ik zachtjes haar zijden haren streelde.
Soms vielen er lange stiltes dan hoorden we onze harten bonken. We hoofden niet zoveel te zeggen, want we hoefden allen maar in eklaars ogen te kijken dat weten we wat de ander wilde zeggen.
Onze liefde was immens, beide konden we niet zonder elkaar te leven; we vulden elkaar aan. We waren twee lichamen met een hart en een ziel.

Op een dag terwijl mijn geliefde langs de rivier liep, kwam de koning op zijn paard aan rijden gevolgd door een aantal dienaren. Toen hij mijn geliefde zag stapte hij van zijn paard af en knielde voor mijn geliefde en vroeg om haar hand. Zelfs hij, de koning van ons land, heeft nog nooit een dergelijke schoonheid gezien.
Toen mijn geliefde de koning over haar liefde voor mij heeft verteld, gaf hij opdracht aan zijn dienaars om haar met dwang naar zijn kasteel mee te nemen.

Omdat mijn geliefde lang weg bleef, ging ik haar zoeken. Ik heb gekeken overal waar we altijd samen gingen, maar ik kon haar nergens vinden. Opeens kwam een vreemde voorbijganger langs en ik vroeg hem of hij mijn geliefde heeft gezien.
De passant vertelde mij dat hij in het dorp heeft gehoord van een vrouw die de koning heeft gevangen gehouden.
Bloedtranen liet ik na horen van wat er gebeurd is met mijn geliefde.
Wat kan een simpele ziel als ik tegen een koning opbrengen?

Uit wanhoop besloot ik diezelfde avond nog mijn geliefde te gaan bevrijden. Ik stapte op mijn paard en reed naar het kasteel. Daar waren de poorten dicht en de muren waren te hoop om te klimmen.
Toen de bewakers mijn zagen hebben ze me ook gepakt en naar de koning gebracht.
In het bijzijn van mijn geliefde heb ik de koning onze liefdesverhaal verteld. We zouden liever gedood worden dan zonder elkaar leven.

De volgende dag riep de koning alle mensen van zijn land bij elkaar. Midden in het kasteelplein heeft zich iedereen verzameld waar de koning ons ging berechten.
Harteloos veroordeelde de koning ons met de doodstraf.
Samen aan elkaar gebonden werd ik en mijn geliefde door de menigte met stenen bekogeld tot dat we dood gingen.

De koning heeft opdracht gegeven om ons samen in ??n graf te begraven in de plek waar hij mijn geliefde voor het eerst zag.
In een groen grasveldje langs de rivier zijn we in ??n graf begraven.
Binnen een paar dagen is een boom naast onze graf uit het niets gegroeid. De boom splitste zich in twee stammen waar van de takken elkaar omhelsden.

Elke ochtend voordat het daglicht opkwam, kwam een groene vogel op de boom zitten en onze liefdesverhaal met de mooiste klanken zingen.
Gedurende het gezang van de vogel vielen de groene bladeren van de boom af. Deze bladeren waren de tranen van verdriet die de boom steeds liet vallen bij het horen van ons liefdesverhaal.

Ons hartverscheurend liefdesverhaal reikte tot de verste plekken van het land uit. Liefdeskoppels kwamen van her en der onze graf bezoeken.
Ze staken een kaarsje voor ons aan.
Ze legden rode zijden strookjes stof op onze graf.
Ze gingen onder de liefdesboom zitten, ze omarmden elkaar, ze keken elkaar diep in de ogen en ze beloofden elkaar liefde en trouw.
Samen huilden ze op ons zonder dat ze ons hebben gekend.
Zo is onze graf een symbool van liefde geworden??.

Er was eens heel, heel lang geleden een liefdeskoppel waarvan een liefdesverhaal dat door moeders voor hun kinderen in bed werd voorgelezen.
Een liefdesverhaal dat in de mooiste liederen werd gezongen.

:unlove: :unlove: :unlove:


N.b.: ik weet niet of hier op het juiste subforum post, maar daat hoor ik/lees ik later.

Oorspronkelijk geplaatst door NoeNja

So sad yet so beautiful.




NN.

thank you NN

Oorspronkelijk geplaatst door point_de_vue

Jij verdient een pluimpje

wauw merci pour votre point de vue...

Nu een beetje inkt dan kan ik dat pluimpje gebruiken....:)

Oorspronkelijk geplaatst door point_de_vue

Je krijgt zoveel inkt als je wil, zolang je je schrijftalenten met ons blijft delen :^^:

Bedankt voor je hartverwarmende reactie..en ik zal wat bedenken om hier neer te zetten.

Oorspronkelijk geplaatst door MiMi

Nour, als ik je nog een keer hoor zeggen dat je niet kan schrijven zwaait er wat!

Dit is echt mooi!

Tu es trees gentille ma chere soeur, merci pour tes compliments.

Dit kort verhaal heb ik bedacht tijdens het beluisteren van een lied in de auto en toen ik op het werk aankwam heb ik het op papier gezet.

Oorspronkelijk geplaatst door MiMi

Welk liedje??

Kan ya makan van Abdel Wahab Doukali....prachtig lied met leuke muziek en uitstekend tekst....