Ha lezers,

We zitten nu op het dakterras van ons hotel. Het is hier half 10 's avonds en nog ongeveer 25 graden. Bert-Jan vindt de temperatuur overdag heerlijk warm maar Bob niet. Het is hier warm, ongeveer 30 graden overdag. Bert-Jan vindt het wel lekker, maar Bob loopt het liefst op elk schaduwplekje dat er te vinden is. We hebben afgelopen week veel nieuwe ervaringen opgedaan. Het went ondertussen al aardig hier. We zijn inmiddels al bijna 2 weken weg uit Nederland en nu al ruim een week op het eiland Zanzibar voor de kust van Tanzania. Het was ongeveer 70 km varen met de veerboot. We hadden de keus tussen een langzame en snelle boot. De langzame, die wij hebben genomen, deed er ongeveer 3 uur over terwijl de snelle er ongeveer de helft van die tijd over doet. Van verschillende mensen hoorden we dat het goed is om hier altijd 1e klas te reizen. Dat hebben we nu dan ook gedaan, ditmaal VIP klasse. Dit klinkt mooi maar stelde weinig voor. Het waren vieze grote fauteuils die nog half nat waren van waarschijnlijk één of andere schoonmaakactie. De ramen waren zo vies dat we niet eens fatsoenlijk naar buiten konden kijken. Maar goed, we zijn ermee aangekomen.

We zitten sinds onze aankomst in hetzelfde hotel in Stone Town. Dat is de hoofdstad van Zanzibar. Het is voor deze cultuur een vrij duur hotel, maar omgerekend naar euro's valt het nog best mee. Elke ochtend staat er een heerlijk ontbijt klaar op ons dakterras van waaruit we uitzicht hebben op de Indische oceaan. 's Middags en 's avonds studeren we er ook Swahili. We hebben sinds vorige week woensdag 4 uur les per dag, meestal 's ochtends. De eerste les was een hele belevenis. We hadden een soort school verwacht, maar het bleek nog erger dan de Bijlmerflats te zijn. De website van het taleninstituut zag er best professioneel uit, maar hier bleek dat er maar 1 persoon is die les geeft. Ze noemt zichzelf mama Anty. Hoewel de omgeving er dus niet uitziet, is mama Anty een prachtmens. Ze geeft al heel lang les aan buitenlanders die Swahili willen leren en is zeer gestructureerd. De les is echt heel goed en ze is ook erg grappig. Ze maakt allerlei scherpe grapjes tussendoor. Het leslokaal is bij haar dochter thuis. Zelf woont ze in een vergelijkbare flat ergens verderop. We hebben les in een slaapkamer, er staat een bed maar we weten niet of er ook daadwerkelijk iemand slaapt. Daarnaast nog 4 stoelen, een gammel bureau en een kast. De muren zijn vies en vergeeld, op deze muren hangen allerhande verschillende aantekeningen voor het leren van Swahili. Mama Anty is islamitisch (ongeveer 80% van de mensen op Zanzibar is islamitisch) en draagt veel lagen kleding. Altijd komt er weer iets anders tevoorschijn. Verder kijkt ze scheel, in het begin hadden we geen idee welk oog we moesten aankijken. Wel makkelijk, zo kon ze ons allebei in de gaten houden. Vijf anderen uit ons jaar hebben ook nog les van haar. Eefje, Bianca, Ines en Janneke waren al eerder begonnen en zijn gisteren vertrokken naar Dar es Salaam, om vervolgens verder naar het noorden te reizen. Wij volgen sinds eergisteren de cursus samen met Jacob, daarvoor waren we met z'n tweeën.

We hebben het idee dat het al steeds beter gaat met de taal. We kunnen ons al aardig redden op straat, bijvoorbeeld op de markt. Vandaag hebben we wat fruit gekocht en bij een restaurantje gegeten, dat gaat al bijna volledig in Swahili. Eten is hier erg goedkoop, we betalen omgerekend voor een volledige maaltijd met vers fruitsap slechts een paar euro.

Naast de talencursus hebben we op dit prachtige eiland ook nog wat dingen bekeken. We zijn gaan snorkelen met de 4 dames bij een koraalrif in de buurt, echt heel erg mooi. Onder water was het net een groot tropisch aquarium. We hebben veel verschillende soorten vissen en planten gezien in de mooiste kleuren en vormen. Je zwemt echt midden tussen de vissen, regelmatig zwemt er een school om je heen. Echt een hele andere wereld daar onder water. Op veel plaatsen was er al koraal minder dan een halve meter onder het wateroppervlak. Verder hebben we ook nog een dagje besteed aan het bezoeken van het strand in het noorden van het eiland samen met de dames en Jacob. Daar zijn we allebei behoorlijk verbrand, maar het was wel een erg mooi strand met palmbomen, hutjes met rieten dak, helder blauwe zee, wit strand en weinig toeristen.

Ondanks deze leuke dingen besteden we hier het grootste deel van de tijd aan het leren van Swahili, wat we allebei ook wel graag willen. Het co-schap komt al dichterbij en het is fijn om de taal wat beter te beheersen. Langzamerhand beginnen we er vertrouwen in te krijgen dat we ook echt wat kunnen communiceren met de patiënten in het ziekenhuis.

Morgenochtend hebben we voor de laatste keer talencursus. Morgenmiddag zijn we van plan terug te gaan naar Dar es Salaam, alwaar Bob gaat proberen zijn zonnebril terug te krijgen van de taxichauffeur die hem op dit moment in zijn bezit heeft... We zijn benieuwd hoeveel geld dat gaat kosten. Vrijdagochtend vroeg (6 uur lokale tijd, in Swahili: 0 uur, want ze beginnen vanaf 6 uur 's ochtends te tellen) vertrekt onze bus naar Mwanza. Dit ligt aan het Victoriameer in het noorden van Tanzania. Het is een reis van ruim 14 uur over niet altijd goede wegen, dus we zijn benieuwd hoe dat zal gaan. Zondagavond gaat vanuit Mwanza een veerboot naar Bukoba, die 's ochtends vroeg daar aankomt. Bukoba is een redelijk grote plaats die ongeveer 3 uur reizen van het ziekenhuis ligt waar we co-schap gaan lopen. We zullen blij zijn als we daar aankomen met al onze bagage. Nu genieten we nog even van het lekkere briesje op het dakterras van ons hotel.

Tot de volgende keer, we zullen jullie proberen regelmatig op de hoogte te houden.




*********** niet van mij *********