Uit het leven van Imaam Ahmad
Na een leven van djihaad, da?wah en ?ibadah, sprak onze Profeet (sallallahoe aleihi wa sallem) op zijn sterfbed de volgende woorden: ?Ik heb jullie twee dingen nagelaten en jullie zullen niet afgedwaald raken zolang jullie aan deze twee vasthouden: het Boek van Allah en mijn Soennah.?
Na zijn overlijden werd de Oemmah echter al snel beproefd met mensen die probeerden de Soennah in diskrediet te brengen, of probeerden de Soennah van de Islaam te scheiden. Maar door de genade van Allah (Soebhanahoe wa ta?ala) met de Oemmah van Mohammed (sallallahoe aleihi wa sallem) stonden er steeds weer mensen op die zich verzetten tegen de slechtheden van deze vijanden van de Soennah.
En tot die moedige mensen behoorde een kleine jongen, Ahmed. Ahmed leefde ruim duizend jaar geleden in Bagdad. In de koude wintermaanden stond zijn moeder lang voor fadjr op om water voor haar zoon warm te maken. Daarna, nog steeds lang voor de tijd van fadjr, maakte ze hem wakker voor woedhoe, wikkelde hem in doeken en bracht hem door de aardedonkere steegjes van Bagdad naar de moskee.
Er was geen man die hen kon begeleiden, want Ahmeds vader leefde niet meer. Dus bracht zijn moeder hem zelf zo vroeg naar de moskee, zodat hij een goede plaats kon bemachtigen voor de hadiethlessen die na fadjr gegeven werden. Zijn moeder bleef al die tijd op hem wachten en lange tijd nadat de zon was opgekomen, bracht ze hem weer naar huis. Moge Allah (Soebhanahoe wa ta?ala) haar hiervoor belonen, want haar zoon groeide op tot ??n van de strijders en verdedigers van de Soennah, ??n van de grote Imaams van deze dien: Imaam Ahmed ibn Hanbal.
Alleen al in zijn ahadiethcollectie Al-Moesnad overlevert hij van meer dan 280 leraren. Hij groeide op in de schaduw van de Soennah en hij leefde volgens de Soennah. Er is overgeleverd dat hij heeft gezegd: ?Ik heb nooit een hadieth opgeschreven, zonder te proberen om deze in praktijk te brengen.?
En ook zijn kinderen voedde hij op deze manier op. Zijn zoon ?Abdoellah vertelde zijn studenten dat toen hij jong was, zijn vader een spelletje met hem speelde: ?Kies een hoofdstuk van de Moesannaf van Waki?. Lees een hadieth voor me en ik vertel je de keten van overleveraars. Of vertel me de keten van overleveraars en ik vertel je de hadieth.?
Zijn liefde voor de Soennah en de drang om deze te beschermen en verdedigen bracht hem vaak in problemen en vele malen werd hij zwaar op de proef gesteld. Imaam Ahmed bad eens Salaat ?Asr en zat daarna met zijn zoon in de moskee. Er was nog een andere man aanwezig, genaamd Mohammed ibn Sa?id Al-Khoettali. Al-Khoettali zei: ?Heb jij de mensen verteld dat ze Zaid ibn Khalaf moeten vermijden?? Imam Ahmed antwoordde: ?Ik heb een brief ontvangen van zijn volk waarin ze naar hem informeren. Dus in mijn antwoord heb ik ze zijn madhhab (wetschool) uitgelegd en de bid?ah die hij heeft ge?ntroduceerd en ik heb ze opgedragen niet met hem samen te zitten.? Al-Khoettali zei in een uitbarsting van woede, zijn gezicht rood van kwaadheid: ?Ik ga er voor zorgen dat je teruggaat naar de gevangenis. Ik laat ze jouw ribben breken.? Hij schreeuwde harder en harder. Imam Ahmed wendde zich naar zijn zoon en zei: ?Reageer niet op wat hij zegt en spreek niet tegen hem.? Imaam Ahmed nam zijn sandalen terwijl Al-Khoettali achter zijn rug nog steeds stond te schelden en droeg zijn zoon op: ?Vertel de buren dat ze niet tegen hem spreken of op hem reageren.? Imaam Ahmed liep weg en Al-Khoettali bleef achter, vloekend en godlasterende woorden schreeuwend.
Toen de Khalifah Al-Moe?tasim hoorde dat Imaam Ahmed het over een bepaalde kwestie niet eens was met hem en zijn hof-moefti?s, liet hij hem brengen en ondervroeg hem aan het hof van de khalifah. Ze debatteerden met hem en zoals een gladiator met een speer versloeg hij hen met zijn sterkere argumenten. De moefti?s schreeuwden: ?O Khalifah, hij heeft koefr (ongeloof) begaan!? Ze overtuigden de khalifah van het ongeloof van Imaam Ahmed en hij liet de beulen komen. Ze kleedden hem uit en de sterksten van de bewakers sloegen hem om de beurt totdat hij bewusteloos raakte. En zelfs toen gingen ze nog door met slaan. Toen die dag de zon onder ging, had Imaam Ahmed zijn geloof nog steeds niet verlaten. Die dag werd hij het lichtend voorbeeld voor alle volgelingen van de Soennah. Qoetaibah zei: ?Als je ooit iemand ziet die van Imaam Ahmed houdt, weet dan dat die persoon een volgeling van de Soennah is.?
Al-Hasan Ibn Arafah vertelde: ?Ik bezocht Imaam Ahmed ibn Hanbal nadat hij was geslagen en gemarteld. Ik zei tegen hem: ?O Aboe Abdillah, je hebt het niveau van de Profeten bereikt!? Hij antwoordde: ?Wees stil! Waarlijk, ik zag alleen maar mensen die hun Dien verkochten. En ik zag de geleerden die bij me waren hun geloof verkwanselen. Dus zei ik tegen mezelf: ?Wie ben ik, wat ben ik? Wat ga ik zeggen tegen Allah Soebhanahoe wa ta?ala) als ik morgen voor Hem sta en Hij mij vraagt: ?Heb je je Dien verkocht zoals de anderen deden?? Dus ik keek naar de zweep en naar het zwaard en ik koos daarvoor. En ik zei: ?Als ik sterf, keer ik terug naar Allah (Soebhanahoe wa ta?ala) en zeg tegen Hem: ?Ze wilden mij laten zeggen dat ??n van Uw Eigenschappen gecre?erd is (hier ging de discussie over), maar ik weigerde het.? Daarna zal het aan Hem zijn of Hij mij straft of vergeeft.?
Al-Hasan vroeg daarna: ?Voelde je pijn toen ze je sloegen?? Hij zei: ?Ja, ik voelde de pijn tot de twintigste slag en daarna verloor ik alle gevoel (en ze sloegen hem meer dan tachtig keer). Toen het over was, voelde ik geen pijn en ik bad Ad-Dohr rechtopstaand (in feite bad hij terwijl het bloed zijn kleding doordrenkte).? Al-Hasan begon te huilen toen hij hoorde wat er was gebeurd, maar Imaam Ahmed vroeg hem: ?Waarom huil je? Ik heb mijn geloof niet verloren, dus wat maakt het mij uit als ik mijn leven verlies.?
Allah zegt: ?Zeg: ?Ons zal slechts treffen wat Allah voor ons beschikt heeft. Hij is onze Beschermheer. Laten de gelovigen daarom in Allah hun vertrouwen stellen.? [At-Taubah: 51].
V??rdat Imam Ahmed werd weggeleid naar de Khalifah, probeerden de mensen hem te redden van een executie. Zijn student Al-Marroedhi zei tegen hem: ?O leraar, Allah (Soebhanahoe wa ta?ala) zegt: ?En doodt jullie zelf niet.? Hij bedoelde: ?Doe wat ze van je vragen, anders zul je zeker gedood worden.? Imaam Ahmed antwoordde hem: ?O Marroedhi, ga naar buiten en vertel me wat je ziet.? Al-Marroedhi ging naar de muur van het hof van de Khalifah en zag daar een zee van studenten met papier en schrijfgerei. Hij vroeg enkelen: ?Waar wachten jullie op?? Ze zeiden: ?We wachten op wat Imaam Ahmed zal zeggen en dan schrijven we het op.? Al-Marroedhi ging terug naar Imaam Ahmed en bracht verslag uit van wat hij had gezien. ?O Marroedh?, zei hij, ?wat zal ik ermee winnen als ik al die mensen misleidt??
Imaam Ahmed leidde een leven van armoede. Wanneer wij genieten van ons eten, bedenk dan dat er dagen waren waarop Imaam Ahmed fouten maakte in de Salaah. Niet uit vergeetachtigheid of omdat zijn gedachten elders waren ? wat ons vaak overkomt ? maar omdat hij drie dagen lang niets te eten had gehad.
In dit leven van armoede, moeilijkheden en beproevingen vroeg zijn zoon Abdoellah hem op een dag: ?Abi, zullen we het ooit makkelijker krijgen?? Zijn vader, ??n van de grootste verdedigers van de Soennah, een voorbeeld voor alle moslims, keek hem aan en zei: ?Als we de eerste stap in Al-Djennah (het Paradijs) zetten.? Moge Allah (Soebhanahoe wa ta?ala) dit in vervulling laten gaan. In dit korte stukje over het leven van Imaam Ahmed hebben we gezien wat een moeilijkheden en gevaren hij trotseerde om aan ons, de latere generaties Moslims, de juiste kennis over te leveren. In zijn tijd kwamen er allerlei afwijkende filosofie?n opzetten, die de heersers be?nvloeden. De druk die zij op hem uitoefenden om hieraan zijn medewerking te verlenen, was groot. Maar zelfs gevangenschap en martelingen konden hem niet van de Rechte Weg afleiden. En hij was niet de enige, alle grote geleerden hebben altijd veel tegenwerking ondervonden en hebben hun levens op het spel gezet. En alles met het doel om de Oemmah van de juiste kennis te voorzien en te behoeden voor dwalingen.
Hoe groot zou hun verdriet zijn, als ze wisten wat er vandaag de dag met deze kennis gebeurt! Hoe weinig dankbaarheid en waardering veel mensen tonen, hoe de kennis achteloos opzij wordt geschoven om de eigen verlangens en idee?n te kunnen volgen, hoe de Moslims misleid worden vanwege de politieke doeleinden van hun leiders. Moge Allah (Soebhanahoe wa ta?ala) ons hiervoor behoeden en ons geleerden schenken zoals Imaam Ahmed, die ons de Rechte Weg laten zien, amien.
Door: Muhammed Al-Shareef
Uit: From the memoires of Imam Ahmad
Bron: SincereHearts


LinkBack URL
About LinkBacks


Met citaat reageren



Favorieten/bladwijzers