Discussie: Bilal en zijn beproeving

Esmaa, ik had beloofd het verhaal van Bilal op te zoeken.. bij dezen.


Bilal (ra) is een van de bekendste uit de schitterende groep van de Sahabah. Hij was bekend als de ?muadhdhin? van de masjid van de Profeet van Allah (sallalaho alaihi wasallam). Hij was een slaaf uit Abysinie van een kafir uit Mekka. Zijn bekering tot de Islam werd ? vanzelfsprekend ? niet geaccepteerd door zijn meester en hij werd daarom zeer wreed vervolgd. Umayah bin khalaf, die de ergste vijand van de Islam was, liet hem 12 uur s?middags in het brandende zand liggen en plaatste een zware steen op zijn borst. Hierdoor kon Bilal (ra) niet eens zijn arm of been bewegen. Umayah zei toen:


?Verwerp de Islam of stik in de hitte en ga dood.?


Zelfs onder deze kwellingen riep Bilal (ra):


?Ahad? de Ene (Allah) ... ?Ahad? De Ene



In de avond werd hij afgeranseld en met de snijwonden liet men hem de volgende dag weer op het brandende zand liggen en dwongen ze hem om de Islam in de steek te laten of een langzame dood te sterven. De folteraars werden moe en namen beurten (Abu Jahl, Umayah, en anderen) en streden met elkaar wie Bilal het wreedst en ergst kon straffen. Maar Bilal (ra) gaf niet toe. Ten slotte kocht Abu Bakr (ra) zijn vrijheid en werd hij een vrije moslim.



De Islam onderwijst ons de onvoorwaardelijke eenheid van de Almachtige Schepper, terwijl de dienaren van de afgoden in Mekka geloofden in vele goden en godinnen met kleine goden. Daarom herhaalde Bilal (ra) de woorden:

?Ahad?, ?Ahad?



Moraal:

Dit bewees zijn liefde en toewijding aan Allah. Allah was hem zo dierbaar dat geen enkele marteling hem kon afleiden Zijn Heilige Naam te reciteren. De kwajongens uit Mekka sleepten hem door de straten, terwijl hij de woorden ?Ahad?, ?Ahad? uitriep.



Kijk, hoe Allah zijn standvastigheid beloonde! Hij had de eer de ?muadhdhin?van de profeet (vrede zij met hem) te worden. Hij bleef altijd met hem, thuis en daarbuiten, om de adhaan op te roepen. Na het overlijden van de profeet (vrede zij met hem) werd het erg zwaar voor hem om in Medina te blijven. Bij iedere stap en op iedere hoek van de straat zou hij de Profeet (vrede zij met hem) gaan missen. Hij verliet Medina daarom, en besloot zijn verdere leven te wijden aan het Pad van Allah. Eens zag hij in zijn droom de Profeet Muhammad (vrede zij met hem) die tot hem zei:



?O Bilal! Hoe komt het dat je mij nooit bezoekt??



Toen hij wakker werd vertrok hij meteen naar Medina. Toen hij Medina bereikte, verzochten Hassan en Hussain (radiallaho anhuma) (de kleinkinderen van de Profeet) hem de adhaan op te roepen. Dit kon hij niet weigeren, omdat hij erg van hen hield. Zodra Bilal (ra) na jaren weer de adhaan opriep, huilden de bewoners van Medina openlijk vanwege de mooie herinneringen aan de goede dagen toen de profeet (saw) nog in leven was. Zelfs de vrouwen kwamen huilend uit hun huizen. Bilal (radiallaho anho) verliet Medina weer na enkele dagen en hij overleed in Damascus (Syrie) in het jaar 20 Hidjrah.

Beetje kort en lang niet zo gedetailleerd en krachtig beschreven zoals het behoort te zijn maar gayr.

djzaka Allaahu gairan oegt!!

ik heb het verhaal in een boekje gelezen.. het verhaal was wel heel wat langer... er stond ook een stukje in over wat abu bakr tegen de meester van Bilal zei toen hij hem vrij kocht .. ik zal het eens over typen en hier plaatsen.. dat stukje is echt mooi!!

Wa iyaakie Esmaa, op zich, als er behoefte aan is, kan ik het hele verhaal wel overtypen, wat een stuk uitgebreider is. Dit was meer een globaal/korte biografie over hem.

Maar gayr inshallah!

kleine aanvulling ;)

Ze verkochten hem aan Aboe Bakr, die hem meteen vrijliet en Bilal nam zijn plaats in onder de vrije mensen. Toen As-Siddieq zijn arm om Bilal heen sloeg en met hem naar de vrijheid snelde, zei Oemayah tegen hem: "Neem hem, want bij Al-Lat en Al-Oezza, als je had geweigerd hem te kopen behalve voor een ons goud, dan zou ik hem aan je verkocht hebben." Aboe Bakr bemerkte de bitterheid van wanhoop en teleurstelling die in deze woorden verborgen lag. Het was passend om geen antwoord te geven, maar omdat ze de waardigheid van deze man, die zijn broeder en zijn gelijke was geworden, hadden aangetast, antwoordde hij Oemayah door te zeggen: "Bij Allah, als je had geweigerd hem te verkopen, behalve voor
honderd ons, dan zou ik het betaald hebben." Hij ging weg met zijn metgezel naar de Boodschapper van Allah en bracht hem het nieuws van zijn vrijlating, en er werd een groot feest gehouden.

Mashallah..