Discussie: An Noe'aiman ibn Amr

De biografie van deze metgezel is ??n van mijn favorieten. Hij was befaamd om zijn humor en aanstekelijke lach en hield van de profeet en zijn religie.

An Noe'aiman ibn Amr

Ondanks het feit dat hij had gevochten in de slagen van Badr, Oehoed en Gandaq en ook in andere grote veldslagen bleef An Noeaiman toch een opgewekte persoon die nogal gevat was en ervan hield om met anderen een grap uit te halen.

Hij behoorde tot de Banoe Najjar stam van Madinah en hij was ??n van de eerste moslims van de stad. Hij was ook ??n van de mensen die hun trouw hadden gezworen bij de tweede eed van Aqabah. Hij verkreeg contacten met de Qoeraish nadat hij trouwde met de zus van Abdoerrahman ibn Auf en later met Oem Koelthoem, de dochter van Oeqbah ibn Moeayt.

Helaas was er een tijd waarin An Noeaiman verslaafd was aan alcohol. Hij werd hierop gepakt en de profeet had hem hierom laten slaan. Toen hij een tweede maal werd betrapt tijdens het drinken werd hij weer hierom geslagen. Omdat hij deze slechte gewoonte nog altijd niet opgaf, had de profeet bevolen dat men hem een volgende maal met sandalen moest slaan, maar zelfs dit overtuigde hem niet ervan om ermee te stoppen. Uiteindelijk zei de profeet: "Als hij weer begint met het drinken van alcohol, dood hem dan." Dit was nogal een ernstige uitspraak en Oemair, een van de metgezellen van de profeet begreep hieruit dat als hij opnieuw alcohol zou gaan drinken hij de grenzen van de islam zou overschrijden en daardoor de dood zou verdienen. Oemair gaf uiting aan zijn woede en walging en en riep uit: "La3natoe Allahie 3alayhi!" (Moge Allah hem vervloeken). De profeet hoorde dit en zei: "Nee, nee, zeg niet zulke woorden. Waarlijk, hij houdt van Allah en Zijn profeet. Hoe groot deze zonde ook is, het zal hem niet buiten de gemeenschap en de genade van Allah is dichtbij voor de gelovigen." De profeet bleef standvastig in zijn geloof op herstel van Noeaiman, vooral gezien zijn lovenswaardige daden tijdens de slag van Badr.

Omdat Noeaiman niet de persoon was om zijn fouten te verbergen was het gemakkelijker voor hem zijn wandaden toe te geven en spijt ervoor te betuigen en zijn vergeving ervoor bij Allah te zoeken. Dit deed hij en verkreeg zodoende ook de genade van de profeet en zijn metgezellen en die allen veel plezier in zijn grapjes en aanstekelijke lach.

Eens ging Annoaiman naar de soeq (markt) en zag dat er voedsel werd verkocht dat er nogal smakelijk uitzag. Hij beval dat er iets daarvan naar de profeet zou worden gezonden als een gift van hem. De profeet was verrukt met het voedsel en hij en zijn gezin aten ervan. De verkoper van het eten kwam toen naar Annoeaiman om zijn geld van het eten te innen en An Noeaiman zei tegen hem: "Ga naar de boodschapper van Allah want het was voor hem. Hij en zijn gezin hebben ervan gegeten." De verkoper ging naar de profeet en die op zijn beurt aan An Noeaiman vroeg: "Het was toch een gift van jou?' "Ja" zei An Noeaiman. "Ik dacht wel dat u het lekker zou vinden en ik wilde u ervan laten eten, dus heb ik het aan u laten geven. Maar ik heb geen enkele dirham om de verkoper ervoor te betalen, dus betaalt u het zelf maar boodschapper van Allah!" De profeet moest er hartelijk om lachen, eveneens als zijn metgezellen. Echter ging zijn vrolijkheid ten koste van zichzelf, letterlijk, want hij moest voor zijn ongevraagde gift betalen. An Noeiaman vond dat er twee voordelen uit dit incident waren gekomen:"De profeet en zijn gezin hadden heerlijk gegeten en de moslims hadden zich hierom vermaakt".


Het verhaal wordt spoedig vervolgd inshallah.