Discussie: Mijn bekeringsverhaal..

Assalamoe alaykoum lieve zusters en broeders,

Ik wil jullie graag mijn verhaal vertellen.

Mijn naam is Maisarah, ik ben een Nederlandse zuster en ben nu 18 jaar. Ik woon in een klein boerendorpje met weinig buitenlanders en dus weinig moslims. Het is eigenlijk een soort van christelijk dorpje. Mijn familie is dan ook christelijk en sommigen zelfs streng gereformeerd. Ik ben zelf hervormd christelijk opgevoed en dus ook gedoopt. Ik ging altijd naar de kerk (natuurlijk niet iedere week maar wel vaak) en ik ging naar zondagschool. Later ben ik zelfs naar catechisatie gegaan. Ik vond het altijd erg saai en alleen bij de evangelische diensten etc had ik het nog een beetje naar mijn zin. Toen ik 16 was ging ik niet meer naar de kerk en rond mijn 17e stopte ik ook met catechisatie.

Ik kreeg rond mijn 16e ook Marokkaanse vrienden. En aangezien ik vaak alleen maar slecht over de islam hoorde vroeg ik me af hoe dat kon?? Ik snapte niet dat een geloof in een god nou zo slecht kon zijn en dat je zulke slechte dingen moest doen. Dus ja ik vroeg na wat het nou was wat moslims geloofden. Daar kwam ik niet echt ver mee, want ik kreeg een vaag antwoord. Ik ging gewoon verder met mijn leven.

Dat was dus toen ik 16 was, mijn leven bestond uit ruzies, gek doen, problemen, uitgaan etcetc.. Ik had altijd nog wel het idee dat er een god was, maar ik deed er niets mee. Ja, soms bidden maar dat was echt als ik geen oplossing wist. Nooit had ik het gevoel dat er iemand voor me was, altijd stond ik er alleen voor. Toen ik net 17 was ging ik door problemen een tijdje op mezelf wonen via jeugdzorg. Daar werd alles nog erger, meer en meer problemen en ik deed alleen maar domme dingen. Vaak met het gevoel dat niemand van me hield, ik zag het vaak niet meer zitten en heb dan ook vaak gedacht er een einde aan te maken. Maar ik kon het niet. Het leven ging door, de problemen werden erger.. Het leek wel of ik niets goed kon doen, alles in mijn leven ging fout!! Altijd ruzie.. Geldproblemen, verkeerde vrienden, opleidingen verpest, werkloos, etcetc..

Nou.. Toen werd ik dus 18.. Ik ging weer een andere opleiding volgen op weer een andere school. Op deze school leerde ik weer nieuwe mensen kennen. En met een paar klikte het heel erg goed. Het waren Marokkaanse moslima?s echt topmeiden! En dan praat ik nu vooral over mijn beste vriendin. Ik twijfelde nog altijd zo erg over mijn geloof.. Ofja.. Ik was eigenlijk op dat moment niet echt meer gelovig. Ik begon vragen te stellen aan haar en de antwoorden die ze mij gaf, zorgden ervoor dat ik alleen maar meer en meer wilde weten. Ik dank Allah (swt) dat ik haar heb leren kennen, want als dat niet was gebeurd, was ik nu niet wie ik ben. Door haar ben ik veranderd. Door haar ben ik meer over de islam te weten gekomen. Ik ben boekjes gaan lezen, op internet gaan lezen, ik bezocht chatboxen om bekeerde moslima?s te vinden of mensen die me konden helpen. Alles wat ik hoorde en zag, was zo mooi en logisch en ik wilde alleen maar meer en meer weten.

Ik leerde meerdere dingen van de islam en steeds weer werd het me duidelijk dat ik het gewoon niet meer kon ontkennen.. DE ISLAM IS DE WAARHEID!!!! In het begin twijfelde ik nog wel een heel klein beetje of ik me wilde bekeren of niet, het is natuurlijk een ontzettende grote stap in mijn leven. Ik realiseerde me dat het niet makkelijk zou worden en dat de islam niet zomaar iets is, maar een levenswijze. Meer mensen hoorden het en meestal het eerste wat ze vroegen is, heb je een vriend??? Alsof ik het niet voor mezelf zou doen.. Maar goed, er was geen vriendje niets, ik heb het dan ook alleen voor mijzelf en voor Allah gedaan!!!

Mijn ouders wisten het nog steeds niet. Ik wilde het ze wel vertellen maar ik durfde niet, ik was bang voor hun reactie. We hadden al zoveel problemen samen en ja.. Dan kwam dat er ook nog eens bij!! Uiteindelijk heb ik het toch verteld.. Nouja verteld.. Het kwam in een ruzie naar voren. Toen heb ik ze ook duidelijk gemaakt dat ik me heel graag wilde bekeren. Mijn moeder ving het heel rustig op, maar vond het natuurlijk wel heel erg. Mijn vader werd boos op me, maar is natuurlijk ook wel te begrijpen!! Hij begon gelijk, er komt geen koran in huis, je mag geen hoofddoek dragen en alles van de pc moest ik verwijderen!! Vervolgens zei die ook nog es doodleuk dat ik dan in van die gewaden moest gaan lopen. Vanaf dat moment at ik al hamdoelilah geen varkensvlees meer!! Vaak werd er over het onderwerp islam of buitenlanders ruzie gemaakt..!! Volgends mijn vader ben ik be?nvloed door mensen, ik ben bezeten door boze geesten etcetc.. En het was zo dat als ik me zou bekeren ik het huis uit moest..

Ondanks alles, dat mijn ouders ertegen waren zette ik het nog steeds door. Ik bleef meer lezen en praten.. Maar naar mijn gevoel deed ik nog lang niet genoeg. Ik was een x met 2 vriendinnen naar de moskee geweest en het voelde gewoon zooo goed!! Inmiddels ben ik al wat vaker geweest, ja ik word er rustig het geeft me een goed gevoel!! Ik kreeg contact met zusters uit de moskee. Ze hebben me echt goed geholpen, moge Allah ze daarvoor belonen Insha?Allah!!

Verder heb ik het nog aan een tante en een paar neven verteld, ook hun waren er erg op tegen. De rest van mijn familie weet het nog niet en ik durf het ze eerlijk gezegd nog niet te vertellen, miss doe ik het ook wel helemaal niet. Mijn ouders weten alleen dat ik me wil bekeren maar nog niet dat ik me bekeerd heb en dat wil ik voorlopig ook houden zo.

Uiteindelijk na maanden nadenken, leren en praten was het zover. Ik had de datum geprikt.. de datum dat ik mijn shahada zou gaan doen. Dat was dus afgelopen vrijdag (1 juni). Ik keek er egt naar uit, maar was niet echt zenuwachtig. Pas dezelfde dag begonnen de zenuwen te komen, en niet zo?n klein beetje ook!! Ik ging vroeg naar school en was vroeg weer vrij. Ik ging samen met 2 vriendinnen naar de moskee, de rest zou zich klaarmaken en wat later komen. In de moskee maakte ik me klaar, ik deed een lange zwarte jurk aan en een hoofddoek op. We gingen in de moskee zitten en ik werd steeds maar zenuwachtiger. Toen werd er een half uur lang iets in het Arabisch verteld, daarna werd er gebeden.. En daarna.. WAS HET MIJN BEURT..!!! Ik stond te trillen op mijn benen, was ontzettend zenuwachtig..!! De zuster hield een microfoon voor mijn mond en toen begon de imam te spreken? ashahadoe.. Ik schrok.. Ik d8 oneeee? nu moet ik praten!! Maar goed, ik zei de imam na en het was zo voorbij. Je hebt het gedaan zei de zuster tegen me, ik had het eigenlijk helemaal niet door ze begon me te knuffelen en ik begon te huilen? mijn vriendinnen kwamen naar me toe en knuffelden kusten en feliciteerden me.. Alle vrouwen uit de moskee kwamen naar me toe.. iedereen wilde me even aanraken, een hand geven, feliciteren, knuffelen en kussen!! Het ging allemaal zo snel.. het vloog een beetje langs me heen.. Ik besefte het eigenlijk niet zo goed dat ik dan eindelijk moslima was. Dat kwam erna.. We gingen naar het huis van mijn vriendin en hebben een beetje feest gevierd, het was ontzettend leuk!! Een dag die ik nooit vergeten zal!! De belangrijkste (of anders 1 van de belangrijkste) dagen uit mijn leven!!

Achteraf ben ik wel blij, dat ik dit alles heb meegemaakt, want had ik dit niet, was ik niet de persoon die ik nu zou zijn.
Ik ben zo blij dat ik moslima ben geworden al hamdoelilah!! Zelfs nu al helpt de islam mij om toch door te gaan ondanks tegenslagen. Ik kan positiever denken en sta sterker in mijn schoenen!! Ik dank Allah dat hij mij heeft uitgekozen om te leiden, dat ik zijn pad mag bewandelen...!! Ik dank Allah dat hij mij heeft laten inzien dat de islam de waarheid is!!

Ik draag nog geen hijaab, puur omdat het niet gaat i.v.m. school en mijn ouders. Maar ik wil het Insha?Allah wel gaan dragen en het liefst zo snel mogenlijk!!

Verder wil ik graag iedereen bedanken die dit lees, die me geholpen heeft.. Moge Allah jullie ervoor belonen Insha?Allah..!!! Bedankt voor alles.. Ik hou van jullie omwille van Allah!!

Salaam Aleykoem
Liefs Zuster Maisarah

Ma sha Allah meid!! :cry: i'm so proud!

Masha'Allah Masha'Allah Masha'Allah!!! Ik ben ?cht trots op jou en Insha'Allah ga je het nu gemakkelijker hebben

Dankjulliewel :oops:

tbarkelah 3lik is al de derde iemand die ik goed ken die bekeerd is naar moslima
meid inshallah zal het nu inderdaad gemakkelijker zijn voor jou
en ben heeeeel trots op jou je weet zelf echt waar
en heb je nog vragen je weet je kan me altijd bellen of contact op zoeken

DIKKE MWAAU VAN MIJN ben trots op jou nog keertje:) (K)

Aaaaaaaahhhhww!!! TnQullieeee Schatjes..!! Mwahh

MashaAllah!!! Ik ben ook echt trots op je!! Goed gedaan!

Dat begin verhaal kwam me zo bekend voor.. woonde in een klein dorpje met veel christelijken :P


Maar machallah meis, vind het altijd leuk om van dat soort verhalen te horen, moge allah(swt) jou het beste schenken.


Maar vraagje woon je nu nog wel bij je ouders? Of hebben die je het huis uitgezet?



ApH.