In februari 2010 werd in Turkije een 16-jarig meisje levend begraven door haar familie. De politie vond een kuil van twee meter diep die gegraven was in de kippenren van het gezin. Daarin vonden ze het lichaam van het meisje in een zittende houding en met haar handen vastgebonden. Mediaberichten luidden dat de vader tegen familieleden had gezegd dat hij er niet blij mee was dat zijn dochter mannelijke vrienden had. De lijkschouwing onthulde een grote hoeveelheid aarde in haar longen en maag, wat erop wijst dat ze levend en bij bewustzijn begraven was.

Ik word misselijk als ik aan de arme jonge vrouw denk, begraven omdat ze haar familie ten schande zou zijn. Het lijkt afgrijselijk veel op de manier waarop meisjes tijdens de djahiliyya begraven werden omdat ze hun familie ten schande zouden zijn. En ook al komt dit specifieke geval op een treffende manier daarmee overeen, over de hele wereld worden veel vrouwen vermoord om dezelfde redenen. Hoe hebben we het kunnen toestaan dat de meest afgrijselijke praktijken uit de djahiliyya weer hun doorgang vinden?

Lees het hele artikel