In naam van Allaah, de meest Barmhartige, de Genadevolle

Ik, gevangene nummer 3-7-8

Ik, gevangene nummer 3-7-8
Ik kijk door de tralies heen en wacht
Hopend op een paar woorden in een brief
Zeg mij, ben ik jou dan niet lief?
Hoopvol zit ik te staren
Dagen gaan voorbij tot maanden en jaren
Nooit heb ik wat van jou ontvangen
Mijn vrouw en kinderen die ik niet eens kan omarmen

Ik, gevangene nummer 3-7-8
Gedenk de mooie momenten en lach
Herinneringen aan mijn vrouw en kinderen
Doen mij de pijn en het leed verminderen
Geďsoleerd van de buitenwereld
Mijn lippen en mijn hart voor eeuwig gezegeld
Niemand met wie ik mijn leed kan delen
Alle lof zij Allaah, de Heer der Werelden

Ik, gevangene nummer 3-7-8
Allaah smekend doorheen de ijskoude nacht
Wachtend op iemand die me gedenkt
Maar voor jou ben ik slechts onbekend
Behoor ik dan niet tot de Ummah van Mohammed, het zegel der profeten?
Hoe kan je mij dan vergeten?
Jij die naast je vrouw en kinderen ligt
Ben je mij dan niets verplicht?

Ik, gevangene nummer 3-7-8
Kijk om me heen, dit is mijn laatste nacht
Voordat mijn ogen zich sluiten
En ik de geur van Muskus kan ruiken
Voordat mijn ziel dit lichaam gaat verlaten
Herinner mijn woorden, jij hebt me in de kou gelaten
Als gevangene nummer 3-7-8 zal je mij herinneren
Jij die niet om we wou geven noch beminnen

Ik, gevangene nummer 3-7-8
Stilletjes aan doof ik mijn kracht
Mijn houvast is op dit moment verloren
Niet langer meer de valse beschuldigingen aanhoren
Ik blaas mijn laatste adem uit
Ik hoor niets meer, geen enkel geluid
Gevangene 3-7-8 werd mijn roepnaam
Bij Allaah, mij treft geen blaam…

Qalamiste

Bron: Ik, gevangene nummer 3-7-8 Qalamiste