Zwakte der liefde
Schreeuwende stemmen
Suizend en gehaast
mijn mond niet bereikend
doch vurig door mijn lichaam geraasd
botsend in mijn hoofd
tegen het verstand in
had het mijn denken leeggeroofd
en gaf het mijn geweten toegang, met tegenzin
scheurend van binnen
maakte het wonden
nu weet ik wat men bedoelde met
?stille wateren hebben diepe gronden?
in vuur en vlam gestoken
drong de zwakte door me heen
littekens achterlatend
trok het me uiteen
Rozen en maneschijn,
Allemaal klonk het wel en fijn
Maar nu, voelend de pijn
zal toegeven aan gevoelens
nooit meer een optie zijn
de liefde,
doorgedrongen had het, mijn ziel
vervloekt het hart
het is het verstand, waar ik nu voor kniel!


LinkBack URL
About LinkBacks
Met citaat reageren
Favorieten/bladwijzers