Discussie: Onbeantwoorde Liefde...

zijn woorden klinken mij nog na
ze sneden dwars door mijn ziel

zijn blik was gewoon kil en dood
aan hem denken is het laatste wat ik wel

terugdenkend aan het gebeuren
gaan er rillingen van afschuw door mijn heen

vriendschap en een luisterend oor is wat ik hem te bieden had
vriendschap die later in meer uitmonde van zijn kant

liefde daar was ik niet naar op zoek
hij was als een 'broer' ,zo zag ik hem

de tijd verstreek rustig en gemoedelijk door
lol en pret hadden we samen elke dag wel

lachend hoorde ik je elke dag je verhalen aan,ook die bewuste dag
ineens hoorde ik je zachtjes zeggen, ik hou van je

ik zei lachend nog, houden van,wat is dat ?
jij stem veranderde ineens, en je zei het nog een keer

langzaam verdween mijn lach
angst sloot zich om mijn hart

jij wist als geen ander hoe ik de liefde vermeed
jij wist als geen ander hoe ik geleden heb door de liefde

langzaam kroop de geleden pijn weer in mijn lichaam
mijn verstand kon het niet meer bevatten

vaag hoorde ik je stem om mijn naam roepen
langzaam hoorde ik mijn zelf zeggen,wat doe jij mijn nu aan?

ik proefde de bittere smaak van de liefde weer in mijn mond
verward kijk ik naar de hoorn in mijn hand en hoorde je roepende stem

langzaam kwam ik weer tot besef
en zei tegen je ,liefde is wat ik nooit meer wel voelen

doodse stilte viel toen zomaar aan beide kanten
ineens hoorde ik ,mijn liefde zal jouw genezen van al het geleden leed

uitgeput van al het verwarde in mij
nam ik toen maar snel afscheid van je

de dagen erna deden we of er niets was gebeurd
grappen en grollen waren er nog steeds

maar het rustige vertrouwde gevoel was er niet meer
jij had het er erg moeilijk mee,maar zei het mij niet

we gingen verder met ons dagelijkse leven
op een dag zei je zomaar uit het niets ,ik ga trouwen

ik keek je aan, en omhelsde je van blijdschap
mijn woorden waren gemeend en eerlijk naar je toe

jouw zal ik nooit uit mijn hart laten gaan
jij blijft mijn maat,je vrouw die sluit ik naast jouw in mijn hart

blij en gelukkig was ik met zijn keus
weer gingen er maanden voorbij

zomaar uit het niets maakte je het met haar uit
zomaar uit het niets zei jij dat het mijn schuld was

verbazing en ongeloof speelden zich af op mijn gezicht
verward hoorde ik je harde woorden aan

jij kon niet verder met haar zei je
je hart was je al kwijt aan mij

jij uite je gevoelens voor mij uit
jij kon niet verder met onze vriendschap

jij wees mij op de onbeantwoorde liefde van mijn kant
jij riep ..ik wens jou nog meer pijn en verdriet toe

tranen rolden ineens over mijn wangen
langzaam drong het gebeuren langzaam tot mij door

zonder wat te zeggen ,hoorde ik je aan
jou aankijkend herkende ik je niet meer terug

ik hoorde je laatste woorden nog, je zei..
van jou houden is de grootste fout in mijn leven
na die woorden vertrok je voor altijd uit mijn leven....

dank je liefje:)