Je was mijn steun,
De schouder waarop ik altijd leun
Bij jou kon ik terecht,
Jij bent diegene die al mijn zorgen verlegt
Door een stomme handeling,
werd je opeens een vreemdeling
Misverstand bij de communicatie,
en weg was je steun in een fractie
Ik begrijp het zelf niet meer,
en denk:?waarom overkomt me dit weer??
Ik kon je altijd vertrouwen,
en graag zou ik dit zo willen houden
Een stom misverstand drijft ons apart,
een pijn die ik voel diep vanbinnen in mijn hart
Een traan die rolt over mijn wang,
Als een litteken op mijn gezicht levenslang
Ik wil deze ruzie niet,
want het doet ons allebei veel verdriet
Ik vind de juiste woorden niet meer,
maar je weet wat ik bedoel elke keer
Woorden drijven mensen uit elkaar,
soms vormen ze een echt gevaar
Het enige wat ik met dit gedicht wil zeggen;
?Probeer elkaar te vergeven en alle haat opzij te zetten?.?


LinkBack URL
About LinkBacks
Met citaat reageren



Favorieten/bladwijzers