Waarschijnlijk ben ik de enige op deze wereld die Avatar nog niet heeft gezien. Dat is vermoedelijk ook de reden dat ik me totaal niets kan voorstellen bij het nieuws dat mensen na het zien van deze film depressief raken en soms zelfs suïcidale neigingen krijgen.
Het schijnt zo te zijn dat sommige bioscoopbezoekers in tweeënhalf uur zo verknocht raken aan het fictieve Pandora, een plek van grote schoonheid en harmonie, dat ze het echte leven niet meer zien zitten. Er zullen vast wel medicijnen tegen dit soort symptomen zijn, maar ik heb een betere, weliswaar softe, oplossing: werk zelf aan een betere wereld.
In plaats van te treuren over wat er (nog) niet is, kun je ook een 'Mijn Pandora-wensenlijstje' maken en die afwerken. In mijn Pandora zou bijvoorbeeld Marokko eindelijk eens de Africa Cup winnen en op termijn zelfs het WK. In mijn Pandora zou een kamerlid W. niet bestaan omdat mensen niet zo met elkaar om zouden gaan. In mijn Pandora zou je op iedere straathoek macademia met passievruchtenijs moeten kunnen kopen. In mijn Pandora zou de aardbeving op Haïti niet gebeurd zijn en zouden mensen bij iedere tegenslag de handen ineen slaan en niet alleen bij grote rampen. In mijn Pandora zou de dochter van de heerser een old skool naam hebben als Halouma. En ga zo maar door.
Stap twee is, zoals ze dat in goed managementtaal zeggen, het operationaliseren van de wensenlijst. Met andere woorden, wat ga je doen om jouw Pandora mogelijk te maken? Ik ga bijvoorbeeld Marokko helpen aan een goede keeper, verdedigingslinie, en al het andere wat een goed team nodig heeft. Ook blijf ik net zolang schrijven totdat de inkt het zwart/wit denken van bepaalde personen overschaduwt. Daarbij ga ik alle macadamia met passievruchtenijs producenten die deze wereld rijk is, meteen bellen. Daarnaast zal ik het hele jaar door geld aan goede doelen doneren en niet alleen als de nood aan de man en vrouw is. Tot slot ga ik een promotiecampagne starten om de naam Halouma weer op de kaart te zetten. Zo simpel kan het zijn.
Deze column is bijvoorbeeld het directe resultaat van mijn ‘Mijn Pandora-wensenlijstje'. De laatste wens op het lijstje is namelijk dat in mijn Pandora er geen mensen zullen zijn die na het zien van een film verlangen naar een Pandora, omdat ze hun eigen Pandora aan het creëren zijn.
Geschreven door Najiba Abdellaoui


LinkBack URL
About LinkBacks
Met citaat reageren




Favorieten/bladwijzers